Otwarcie wystawy: 7 maja, godz. 18:00, ale performans artystki rozpoczynie się o godzinie 12:00

Wystawa czynna: od 8 maja do 12 czerwca

O wystawie

Zielnik Aliny Mielnik powstaje stopniowo. Artystka rozpoczyna ten proces performansem, który otwiera wystawę. Na początku tworzy dużą, czarno-białą kompozycję ogrodu. Ten rysunek z czasem pokryje ściany galerii.

Wystawa zaczyna się w pustej przestrzeni galerii. Rano, w dniu wernisażu, artystka zaczyna rysować rośliny. Rysunek stopniowo się powiększa. Przez cały dzień publiczność może obserwować jej pracę. Podczas wieczornego otwarcia osoby odwiedzające mogą dodać własny element do rysunku.

W czasie wystawy mural zmienia się dzięki udziałowi odwiedzających. Rysunek zaczyna działać jak ogród. Rozwija się dzięki wielu osobom. Zmienia się w czasie. Pozostaje żywą formą.

Wspólne tworzenie

Ten prosty gest, czyli kolorowanie po ścianie, ma wiele znaczeń. Daje radość tworzenia, która jest ważną częścią pracy artystycznej Aliny Mielnik. Pozwala też wrócić do doświadczenia z dzieciństwa. Wiele osób słyszało wtedy, że nie wolno rysować po ścianach. W galerii ta zasada przestaje obowiązywać. To miejsce zachęca do swobodnego działania i wspólnego tworzenia.

Ogród i pamięć

Ogród w rysunkach Aliny Mielnik ma źródło w jej osobistych wspomnieniach. Artystka dorastała blisko działki swojego ojca. Był to ogród warzywny, owocowy i kwiatowy. To miejsce było ważną częścią jej dzieciństwa. Pamięta alejkę niezapominajek, własną grządkę z rzodkiewką, ogórki i truskawki. Pamięta też duże drzewo orzecha włoskiego, na które wspinała się aż na samą górę. Były też trudniejsze momenty. Ojciec chorował, a ogród czasem podupadał. Mimo to drzewo prawie zawsze dawało owoce. Orzechów było tak dużo, że można było dzielić się nimi z sąsiadami.

Dziś te obrazy wracają w rysunkach artystki i pomagają jej pracować z pamięcią. Jej ogród istnieje teraz głównie na papierze i na ścianach. To przestrzeń wyobrażona, którą artystka buduje z fragmentów wspomnień. W tym sensie Zielnik jest także próbą odzyskania relacji z ziemią i z przeszłością.

Jak pisze Alice Vincent w książce Dlaczego kobiety uprawiają ogrody:

„Kiedy kogoś tracimy, zwracamy się ku ziemi. (…) Sięgamy ku niej, aby połączyć się z przeszłością, której nie możemy rozwikłać, aby odnaleźć części naszego dziedzictwa.”

Dla artystki ogród jest właśnie takim miejscem. To przestrzeń pamięci ciała. Zachowują się w niej doświadczenia kontaktu z roślinami, zapach ziemi i gesty opieki nad formami życia. Artystkę interesuje też idea „pamięci przodków”. Chodzi o przekonanie, że niektóre relacje z naturą przechodzą z pokolenia na pokolenie. Może się to dziać także poza naszą świadomością.

Wspólna opowieść

Zielnik Aliny Mielnik to nie tylko instalacja rysunkowa. To także przestrzeń wspólnego działania. Ogród powstaje tu w kontakcie artystki z miejscem i z osobami, które chcą zostawić w nim swój ślad. Każdy gest ma znaczenie. Każda linia, każdy kolor i każdy mały fragment wypełnionej formy stają się częścią tej opowieści.

Osoba kuratorska: Mac Lewandowski

O artystce

Alina Mielnik – studiowała Grafikę na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Pierwszy rok studiów magisterskich spędziła na Sabanci University w Stambule. W 2020 przyznano jej Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W 2021 roku obroniła dyplomową pracę magisterską na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku w Pracowni Technik Cyfrowych mgr. Vasyla Savchenko, z aneksem w Pracowni Rysunku prof. ASP dr hab. Grażyny Kręczkowskiej i mgr. Michała Wirtla.

Od ukończenia studiów pracowała jako rysowniczka, ilustratorka i graficzka freelancerka. Od października 2022 pracuje jako asystentka dr Agaty Królak w Pracowni Ilustracji Wydziału Grafiki ASP w Gdańsku.

Brała udział w wielu wystawach zbiorowych, projektach edukacyjnych, wykładach, warsztatach i konferencjach, wszystkie z wymienionych na poziomie krajowym i zagranicznym. Prowadziła warsztaty dla dzieci i dorosłych z animacji, rysunku i kaligrafii, współpracując m.in. z Instytutem Kultury Miejskiej w Gdańsku, Gdańskim Archipelagiem Kultury oraz Lios Labs. Miała dwie wystawy indywidualne w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Opolu i jedną w Galerii Eskaem w Gdańsku.

Rysunek jest centrum jej praktyki twórczej. Ulubione tematy to: natura, wspólnota, miłość, żałoba, obserwacja.

• ___pokaż cały opis

  Dostępność

  • Galeria Peron jest dostępna dla osób z alternatywną motoryką.
  • Na parterze budynku znajduje się toaleta dla OzN
  • Do budynku prowadzi podjazd.
  • Tekst kuratorski dostępny na wystawie został przygotowany również w wersji ETR.
  • Brak rozwiązań dla osób z niepełnosprawnością sensoryczną.
  • Zostanie przygotowana AD wystawy