Jesteś tutaj:

O nas Winda

Logo placówki

Cześć nazywamy się WINDA, bardzo chcemy zostać Twoim Domem Kultury

dziewczynka w jeansowej sukience z duługim rękawem ma rozpostarte ręce w koło niej spadające liście w tle jesienny parkTEKST Twój Dom Kultutury DZIECI MŁODZIEŻ DOROSLI SENIORZY RYSUNEK MALARSTWO RZEŻBA CERAMIKA PIANINO GITARA UKULELE ESTRADOWO-WOKALNE ŚPIEW SOLOWY HATHA YOGA INSTRUMENTY KLAWISZOWE GRY PLANSZOWE MAMA JA KREATYWNE RYTMIKA TANIEC WSPÓŁCZESNY ul. Racławicka 17, 80-406 Gdańsk Wrzeszcz www.winda.gda.pl 58 344 93 f WindaGAK windagak winda@gak.gda.p f TeatrLesny”.

Windą bliżej do kultury

Witaj na naszych stronach. Tu dowiesz się czegoś więcej o nas, a poniżej znajdziesz też tekst o naszej historii – wiadomo, co zapisane to nie ucieknie!

Funkcjonujemy od ponad 20 lat we Wrzeszczu, siedzibę mamy przy ul. Racławickiej 17, jednakże wejście do nas znajduje się przy ul. Klonowicza – boczna od Kościuszki.

 

A dlaczego Winda? na początku w naszym obiekcie były gołe ściany i czerwona Winda…Ściany nie są już gołe, a Winda do kultury wciąż działa.

 

Co robimy…jak to w domu kultury…

 

Zajęcia stałe – tu pełna gamma zajęć dla dzieci, młodzieży, dorosłych i seniorów. Pewnie znajdziesz coś dla siebie, jak nie – napisz do nas.

 

Wydarzenia – ho ho ho, ciężko złapać w dwóch słowach, ale zarówno w Windzie jak na ulicach miasta, parkach innych placówkach czy w Teatrze Leśnym organizujemy przeróżne wydarzenia. Koncerty, wernisaże, wystawy, spotkania, warsztaty, przedstawienia, festiwale, konferencje, turnieje i konkursy…

 

Online – 2020 to był dziwny rok, rok w którym zaszaleliśmy online i zorganizowaliśmy blisko 100 wydarzeń w sieci takie  jak warsztaty, koncerty, wystawy, wspomnienia, konkursy…było tego sporo. To wszystko na bieżąco możesz śledzić naszym Facebooku.

 

Zespół – jest nas całkiem sporo. Karda Windy to 8 osób, ale są jeszcze nasi stali instruktorzy: Lidia, Maciej, Volha , Ola, Marzena, Kasia, Mariusz oraz współpracownicy… cała masa ludzi pracujących dla Was nad atrakcyjną ofertą kulturalną.

Story of the WINDA

GAK Winda powstała w roku 1998 jako Integracyjny Klub Artystyczny Winda Miejskiego Domu Kultury. Po zmianie nazwy instytucji macierzystej, otrzymaliśmy nazwę GAK Winda.

Ta pierwsza nazwa nie była przypadkowa. Naszym zamiarem było stworzenie miejsca integrującego wokół działań artystycznych ludzi w różnym wieku, o różnych doświadczeniach i drogach życiowych, zarówno twórców jak i odbiorców. Dlatego, do dziś,  proponowane przez nas imprezy, zajęcia i projekty adresowane są do szerokiego wachlarza osób, również osób z niepełnosprawnościami.

 

GAK Winda otworzyła podwoje w połowie czerwca 1998 roku wystawą gdańskich artystów plastyków i jazzowo-bluesowym piknikiem sąsiedzkim na podwórku budynku, w którym jest usytuowany. W listopadzie 1998 roku zorganizowaliśmy pierwsze Spotkania Trójmiejskich Teatrów Niezależnych w których wzięły udział czołowe teatry tego nurtu (Stajnia Pegaza, Teatr Zielony Wiatrak, Gdański Teatr Tańca i inne). W późniejszych latach Spotkania ewoluowały do corocznego przeglądu nowych, pomorskich propozycji teatralnych.

 

W 1999 roku, zainspirowani pięknem Teatru Leśnego zaprosiliśmy mieszkańców Gdańska na całodzienną imprezę kulturalną zorganizowaną w tym miejscu. W następnym roku stworzono program we współpracy z Teatrem Miniatura a od 2001 roku a z po dziś jesteśmy oficjalnym gospodarzem tego miejsca. W roku 2014 doprowadziliśmy, w ramach budżetu obywatelskiego, do remontu sceny, która nie zapewniała już bezpieczeństwa artystom i obsłudze koncertów. Do dziś, widownia czeka na remont. Podczas swojej działalności w Teatrze Leśnym postawiliśmy na koncerty ambitne. Pojawiała się tam muzyka współczesna (Teraz Muzyka), jazz (Gdańskie Noce Jazsowe oraz Wrzeszcz tańczy), blues (Świętojańskie Blusowanie), piosenka literacka i aktorska (Piosenki z Tekstem, Po Prostu Piosenka, Piosenki Trampów i Trampek, łagodne Spotkania Muzyczne), muzyka z odległych stron i folkowe inspiracje oraz muzyka trudna do sklasyfikowania (Muzyka bez Granic). Od 2002 roku we współpracy z Nadbałtyckim Centrum Kultury realizowaliśmy jeden z koncertów festiwalu Dźwięki Północy. Zapraszaliśmy też teatry w ramach Wieczorów Teatralnych (między innymi: Teatr Zielony Wiatrak, Teatr From Poland, Biuro Podróży, Marcina Bortkiewicza).

 

 

Festiwal Gdańskie Noce Jazsowe z corocznymi benefisami pomorskich artystów stał się jednym z ważniejszych festiwali jazzowych w Polsce. W Teatrze Leśnym odbyły się benefisy:  Emila Kowalskiego, Macieja Sikały, Leszka Dranickiego, Adama Czerwińskiego, Przemka Dyakowskiego,  Leszka Kułakowskiego, Adama Wendta, Wojciecha Staroniewicza, Włodzimierza Nahornego, Cezarego Paciorka, Eryka Kulma, Mariusza Bogdanowicza, Grzegorza Nagórskiego, Janusza Strobla, Bernarda Maselego, Janusza Mackiewicza, Macieja Grzywacza, Krystyny Stańko  i Mikołaja Trzaski.

 

W 2011 roku z okazji 100-lecia Teatru Leśnego zrealizowaliśmy Benefis Pomorskich Jazzmanów, a w 2018 roku, gdy Winda kończyła dwadzieścia lat – benefis Beneficjentów. W obu koncertach mogliśmy usłyszeć muzyków grających w niecodziennych składach.

 

Pojawiły się tez imprezy okolicznościowe: z okazji Dnia Dziecka koncert Dzieci Dzieciom i z okazji rocznicy otwarcia GAK Windy – festiwal Integracji Lato Ludzi, gdzie razem występowali muzycy profesjonalni i amatorzy, pełnosprawni i z niepełnosprawnościami. Sezon rozpoczynał zawsze koncert Gwiazdy, a przez scenę przewinęły się: Krystyna Prońko, Ewa Bem, Lora Szafran, Sekstet J. P. Wróblewskiego, Anna Maria Jopek, Grzegorz Turnau, Hanna Banaszak, Pod Budą, Dorota Miśkiewicz, Mietek Szcześniak, Zbigniew Wodecki, Aga Zaryan, Mietek Szcześniak, Wojciech Myrczek, Maria Czubaszek, Natalia Kukulska, Renata Przemyk, Stanisław Soyka, Czesław Mozill, Karen Edwards i inni. W roku 2017, z okazji 50-lecia Gdańskiego Archipelagu Kultury w Teatrze Leśnym, jako gospodarze poszczególnych dni, pojawiły się wszystkie placówki GAK.

 

W roku 1999 odbył się tez pierwszy festiwal Windowisko, jeszcze jako Festiwal Małych Form Teatralnych. Nie chcąc powielać formuły wielu podobnych festiwali  w 2000 roku zdecydowaliśmy o zmianie formuły i nazwy na Festiwal Sztuk Autorskich, połączony z warsztatami dramaturgicznymi i konkursem na dramat współczesny (dziś Ogólnopolski Festiwalu Sztuk Autorskich i Adaptacji WINDOWISKO). Do dziś jest to jedyny festiwal w Polsce, którego formuła podkreśla, że przekaz słowny w nowoczesnym teatrze ma ogromne znaczenie i warto pracować nad warsztatem słownym i interpretacyjnym słowa. W ten sposób festiwal Windowisko w czasach kultury obrazkowej wnosi niebagatelny wkład w rozwój ojczystego języka.

Twórcy STTN i Windowiska (Katarzyna Burakowska i Marek Brand) zostali w roku 2003 uhonorowani Nagrodą Marszałka Województwa Pomorskiego w Dziedzinie Teatru. Do dziś jest to jedyna taka nagroda przyznana twórcom teatru nieinstytucjonalnego.

 

 

W 2000 roku zorganizowaliśmy po raz pierwszy Festiwal Malarstwa Ściennego Kliniczna. Na podporach wiaduktów Węzła Kliniczna przez 7 lat powstawała Otwarta Galeria Malarstwa Ściennego z muralami i graffiti dotykającymi problemów współczesnego świata. Ostatnie edycje Festiwalu połączyliśmy z organizowanym przez CSW Łaźnia  projektem Galeria Zewnętrzna Miasta Gdańska.

 

Jesienią 2002 roku zaproponowaliśmy polepszenie nastroju przez udział w konkursie-zabawie na Jesienny Limeryk Antydepresyjny. Ponieważ prace można było przysyłać listownie i pocztą elektroniczną efekty tego zaproszenia przerosły nasze oczekiwania – otrzymaliśmy wiele prac nie tylko z całej Polski lecz i z zagranicy. Tak narodził się cykl konkursowy każdorazowo zakończony spotkaniem „limerykoróbców” – Limerykowiskiem. Co roku proponowaliśmy nowy, na ogół aktualny temat. Po dziesiątej edycji, dzięki współpracy z Fundacją Wspólnota Gdańska, doczekaliśmy się wydawnictwa z nagrodzonymi przez te lata limerykami, ilustrowanego przez trójmiejskich artystów plastyków. Po następnych pięciu latach Fundacja wydała następną książeczkę. W jury konkursowym zasiadali: Andrzej Trzaska, Bogusław Jackowski, Krzysztof Szczucki, Andrzej Stelmasiewicz i Bartłomiej Dratkowski. W roku 2020 odbyły się aż dwa konkursy, tradycyjny i „koronawirusowy” on-line.

 

W latach 2002- 2007 we współpracy z NCK i PSOUU (dziś PSONI) zorganizowaliśmy siedem Ogólnopolskich Konferencji Terapia i Twórczość dotyczących roli twórczości w życiu każdego człowieka. W 2009 roku włączyliśmy się w organizację konferencji „Obywatel Podmiot czy Partner w działaniach administracji publicznej” współorganizowanej z UMG.  Po wycofaniu się NCK ze współpracy organizowaliśmy pod hasłem „Terapia i Twórczość” mini-konferencje  (Przełamać barierę dźwięku – 2010, Prawo autorskie – qui bono? – 2013, Po co seniorom kultura, po co kulturze seniorzy? – 2015). W 2018 roku wraz z NCK zrealizowaliśmy konferencję i wieczór kulturalny „Wielokulturowe Pomorze – Wielokulturowy Gdańsk” traktujące o sytuacji migrantów w Gdańsku.

 

W 2004 roku zorganizowaliśmy pierwszy Koncert jazzowy dla Jana Pawła II. W latach 2004-2019 w różnych kościołach Gdańska koncertowali między innymi: ASAF, Sławek Jaskułke, Orkiestra Hanseatica,Polska Filharmonia Bałtycka, Chór Uniwersytetu Gdańskiego, Chór Non Serio, chór No Saints, Maciej Sikała i Piotr Wojtasik, Leszek Kułakowski, Janusz Strobel z Jerzym Trelą, Magdalena Gruszczyńska, Wojciech Staroniewicz, Trio Andrzeja Jagodzińskiego, Piotr Wyleżoł, Karen Edwards, Grzech Piotrowski, Krzysztof Kobyliński PEARLS i Reut Rivka Shabi. W 2011 roku, z okazji beatyfikacji Jana Pawła II, Stanisław Szczyciński skomponował, specjalnie dla nas, dzieło „14 Encyklik Papieskich” wykonane przez Chór UG pod dyrekcja Marcina Tomczaka z towarzyszeniem autora (prawykonanie).

 

 

Od 2012 roku w kościołach Wrzeszcza realizowaliśmy Wrzeszczańskie Dni Muzyki Organowej, a od 2017 Festiwal Muzyki Kameralnej „Rezonatorium”.  Pierwszy z festiwali ukazywał bogactwo instrumentów znajdujących się w kościołach Wrzeszcza i wspaniałe możliwości młodych gdańskich organistów, drugi przeplatał współczesność z historią aby ukazać ciągłość muzyki. W 2019 połączyliśmy oba festiwale.

 

W 2014 roku zdobyliśmy dofinansowanie MKiDN na realizację projektu „Rok Bachowski” z okazji 330 rocznicy urodzin J. S. Bacha. W ramach projektu odbyły się miedzy innymi koncerty „Goldberg variations. Variations” w wykonaniu światowej sławy pianisty Dana Tepfera, „Bach. Improwizacje” Piotra Wyleżoła z udziałem Karen Edwards oraz prawykonanie Oratorium Bożonarodzeniwego J. S. Bacha w wykonaniu Capelli Gedanensis pod dyrekcją Paula Esswooda.

 

Od początku istnienia GAK Windy promowaliśmy pomorski jazz. Cykl koncertowy Gdańskie Kawiarnie Jazzowe miał wielu odbiorców mimo, że z powodu lokalizacji w budynku mieszkalnym koncerty kończyły się wcześnie a o jam session mogliśmy tylko pomarzyć. W 2004 roku „wyprowadziliśmy” koncerty z naszej siedziby i odbywały się najpierw w Cotton Clubie, a po jego likwidacji w towarzystwie Gastronomicznym, zaprzyjaźnionej Plamie i Scenie Muzycznej. Nadal poszukujemy sali koncertowej dla Windy.

Wiele lat współorganizujemy z pomorskim oddziałem Towarzystwa Kultury Teatralnej eliminacje miejskie Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego. Prowadziliśmy też zajęcia stałe i warsztaty. Zajęcia dla dzieci i dorosłych, takie jak nauka gry na instrumentach (pianino, gitara, przez dwa lata – flet), zajęcia plastyczne (rysunek i malarstwo, ceramika, rękodzieło, przez kilka lat – witraż), wokalne, taneczne (taniec współczesny).

 

Organizowaliśmy warsztaty, z takimi osobowościami jak Olga Szwagier (głos), Dianne Buttler (improwizacja taneczna) czy Bogdan Hołownia (interpretacja piosenek Jerzego Wasowskiego). Przez kilka lat prowadziliśmy cykl warsztatów dla nauczycieli „Taniec w pracy”, który pozwalał im zdobyć wiedzę i umiejętności wykorzystania ruchu w pracy z dziećmi.

 

Corocznie realizowaliśmy też „Saloniki Artystyczne Windy”. Odbywały się u nas cykle Baba – czyli kobieta jako przedmiot, podmiot i demiurg w sztuce, LoveArt – o miłości inaczej, Zaduszki Satyryczne – wspominki o satyrykach, którzy odeszli,  Wigilia Jazzowa – opłatek i życzenia przy koncercie.

 

W GAK Windzie znaleźli swoje miejsce seniorzy, spotykający się tu co poniedziałek i grupa rękodzielniczek. Stałym gościem Windy jest od lat Maciej Sikała, jeden z najlepszych polskich saksofonistów jazzowych.

 

Od marca 2020 GAK Winda ma nową, prężna szefową. Przyszło jej startować w trudnych czasach pandemii, ale dzięki świeżej energii pojawiło się wiele nowych propozycji realizowanych w „realu” i on-line. GAK Winda zmienia się zewnętrznie i wewnętrznie, zyskała nowy wystrój i nowe przestrzenie. Ale to już teraźniejszość, nie historia.

Logo

Aktualności

kremowe tło, po środku kobiałka z ośmioma jajkami pomalowanymi w jednolite kolory. U góry napis Wesołych Świąt, poniżej logo Winda GAK

_2 kwietnia 2021

Wesołych Świąt życzy Winda

Ciepłych i rodzinnych świąt wielkanocnych oraz wszelkiej pomyślności i radości w życiu życzy ...

Wesołych Świąt życzy Winda

kremowe tło, po środku kobiałka z ośmioma jajkami pomalowanymi w jednolite kolory. U góry napis Wesołych Świąt, poniżej logo Winda GAK

🐣🌿🐥
Ciepłych i rodzinnych świąt wielkanocnych
oraz wszelkiej pomyślności i radości w życiu
życzy wesoła ekipa Winda GAK

cerkiew nocą, widziana w odali z głębi ulicy, nad którą rozwieszone są różnokolorowe girlandy w kształcie proporców

_2 kwietnia 2021

Moskalikobranie – Wyniki

Protokół skrócony Jury I konkursu na Moskalik- Moskalikobranie Antycovidowe. 1...

Moskalikobranie – Wyniki

cerkiew nocą, widziana w odali z głębi ulicy, nad którą rozwieszone są różnokolorowe girlandy w kształcie proporców
zdjęcie, cerkiew nocą, widziana w odali z głębi ulicy, nad którą rozwieszone są różnokolorowe girlandy w kształcie proporców. Białe napisy MOSKALIKOBRANIE konkurs na moskalik andy-covidowy do 23 marca 2021

Protokół skrócony Jury I konkursu na Moskalik- Moskalikobranie Antycovidowe.

1 kwietnia 2021 roku Jury I Konkursu organizowanego przez Gdański Archipelag Kultury – Winda, na Moskalik Antycovidowy
w składzie:
Bartłomiej Dratkowski – członek przewodzący,
Daniel Wojciechowski – członek nadający,
Karolina Arczewska– członek początkujący,
Andrzej Trzaska – członek transcendentny (obecny duchem),
Katarzyna Burakowska – sekretynka
Po wnikliwym przeanalizowaniu nadesłanego obfitego materiału moskalicznego od 36 uczestników płci obojga z miejscowości bliskich i bardzo dalekich, podczas spotkania rzeczywistego i w sieci, wydało werdykt, przytoczony in extenso poniżej.
Jury wyraża żal, że z powodu pandemii nie może się spotkać w sposób rzeczywisty, choćby „maska w maskę”, z „moskalikoczyńcami”.
Każdy z Jurorów obiecuje jednak osobiście przeczytać dwa lub trzy ulubione moskaliki Jurora, do obejrzenia na Facebooku GAK Windy.
Jury tym razem przydzieliło Nagrodę Główną, zwaną w obcych językach Grand Prix.
A ponieważ laureatów jest dwóch Jury bez podania przyczyn podzieliło ją na dwie. W ten sposób Grand otrzymuje pan Bogusław Jackowski a Prix pan Bogdan Krajewski, albo odwrotnie.
Ponadto Jury przydzieliło cztery Pierwsze Nagrody, pięć drugich Nagród, pięć trzecich Nagród i pięć wyróżnień bez podania przyczyn, których laureatami zostali w kolejności alfabetycznej:
Pierwsze Nagrody:
Pan Zygmunt Królak
Pan Jerzy Kuszel
Pani Olga Zenker
Pani Barbara Zielińska
Drugie Nagrody:
Pan Ryszard Błaż
Pan Bogdan Malach
Pani Grażyna Stolarska-Dukat
Pan Paweł Tymirski
Pan Krzysztof Wysocki
Trzecie Nagrody:
Pan Grzegorz Gigol
Pan Tadeusz Haftaniuk
Pani Bożena Kozłowska
Pani Urszula Krajewska
Pan Piotr Piela
Wyróżnienia:
Pani Grażyna Antas
Pan Wiesław Owerczuk
Pan Zbigniew Pikuła
Pan Witold Słabuszewski
Pani Anna Strzeszewska
Tradycyjnie organizatorzy dziękują Jury, które jak zwykle ciężko pracowało za „Bóg zapłać”, szczególnie, że tym razem składało się w większości z organizatorów.
Obiecują też, że zaraz po Świętach Wielkanocnych, ukaże się protokół uzupełniony o najlepsze moskaliki wg zasady: Grand i Prix po 5 utworów, Pierwsze nagrody po 4, Drugie po 3, Trzecie po dwa i wyróżnienia po jednym, bez podania przyczyn.
Nadto Jury nadmienia, iż tuż po Świętach Wielkiej Nocy, obchodzonych według kalendarza gregoriańskiego, zostaną rozesłane nagrody, w postaci niespodzianek.
Laureaci wymienieni w tym protokole proszeni są o podanie adresu wysyłki nagrody na limeryki@gak.gda.pl
Członkowie Jury Konkursu obecni ciałem:
Bartłomiej Dratkowski [podpis nieczytelny]
Katarzyna Burakowska [podpis nieczytelny]
Karolina Arczewska [podpis nieczytelny]
Daniel Wojciechowski [podpis nieczytelny]
ciemnobrązowe tło, po jego prawej stronie żólta maskotka z dużą głową i małymi rękami, ubrana w białe tenisówki, na korpusie ma napis happy...twarz mocno roześmiana

_2 marca 2021

Limerykowisko 2021 – wyniki

PROTOKÓŁ JURY XX KONKURSU NA ZIMOWY LIMERYK ANTYDEPRESYJNY 27 lutego 2021 roku Jury XX Konkurs...

Limerykowisko 2021 – wyniki

ciemnobrązowe tło, po jego prawej stronie żólta maskotka z dużą głową i małymi rękami, ubrana w białe tenisówki, na korpusie ma napis happy...twarz mocno roześmiana

PROTOKÓŁ JURY XX KONKURSU NA ZIMOWY LIMERYK ANTYDEPRESYJNY

27 lutego 2021 roku Jury XX Konkursu organizowanego przez Windę GAK na Limeryk antydepresyjny „Limeryk www sieci, enter!”
w składzie:
Bogusław Jackowski – członek przewodzący,
Andrzej Stelmasiewicz – członek wspierający,
Bartłomiej Dratkowski – członek porządkujący,
Marek Ryćko – członek wymiarowy,
Andrzej Trzaska – członek transcendentny (obecny duchem),
Katarzyna Burakowska – sekretynka,
podczas spotkania www sieci, po wnikliwym przeanalizowaniu nadesłanego obfitego materiału, obejmującego 187 utworów od 48 uczestników płci obojga z miast od Warszawy, Grzybowa i Hornówka, poprzez Trójmiasto do Londynu i Warilli (Australia), wydało werdykt przytoczony in extenso poniżej.

Jury zwyczajowo wyraża podziękowanie za aktywny udział w upowszechnianiu limeryków, które traktuje jako niezbędne suplementy diety, nie powodujące efektów ubocznych, przydatne i skuteczne zwłaszcza w okresach wzmożonego zagrożenia depresją. Jury dziękuje za zastosowanie się do zeszłorocznych uwag dotyczących liczby nadsyłanych limeryków. Szczególną wdzięczność Jury wyraża limerykodawcom, którzy nadesłali tylko jeden limeryk. Jury nadal uznaje za warunek sine qua non przyjęcia do konkursu dostarczonego materiału limerycznego i nie zamierza już (bez podania przyczyn) przymykać oczu na niestaranność językową. Jury serdecznie namawia do przemyślanego wyboru i skrupulatnego sprawdzenia polszczyzny nadsyłanych limeryków.

Jury wyraża żal, że z powodu pandemii nie może się spotkać w realu, choćby „maska w maskę”, z limerykoczyńcami. Każdy z Jurorów obiecuje jednak osobiście przeczytać dwa lub trzy ulubione limeryki Jurora, do obejrzenia na Facebooku GAK Windy.

Jury tym razem przydzieliło Nagrodę Główną, zwaną w obcych językach Grand Prix.
Otrzymuje ją Ryszard Błaż za limeryk „Synaj”:

Mojżeszowi raz Pan rzekł: „Na Synaj
szybciuteńko z tabletem się wspinaj.
Pierwszym staniesz się, który
pobrał dane wprost z chmury.
Dwa tablety? No, weź, nie przeginaj.”

Ponadto Jury przydzieliło dziewięć Nagród (tym razem z podaniem przyczyn bez podania przyczyn), których laureatami zostali w kolejności alfabetycznej:

Grzegorz Gigol za jakże słuszne kpiny z nieprawdomówności:

Raz ankieter, co był w Castoramie,
nastolatkę zapytał, czy kłamie.
Ta odrzekła, że nie,
nic a nic, chyba że
w szkole, w życiu lub na Instagramie.

Adam Gwara za podkreślenie zalet Internetu jako narzędzia ułatwiającego nawiązywanie różnorodnych kontaktów:

Ponoć poprzez Internet pan z Edam
poznał jedną z piszących tam e-dam,
zamieszkałą pod Essex,
z którą szybki miał e-sex.
Ale za to pokroić się nie dam.

Ewa Gulczyńska za ukazanie ograniczeń wyżej wspomnianych zalet w odniesieniu
do kontaktów intymnych w Internecie:

Don Juan podłamany w Madrycie
zbudził się. Wirtualne mu życie
zbrzydło całkiem. A zwłaszcza,
ekran, co każdą spłaszcza
krągłość. I utrudnia pokrycie.

Bogdan Krajewski za przestrogę, iż oczekiwanie na pomoc ze strony Internetu może okazać się zgubne:

Post w necie zamieścił raz facet z Karpacza:
(na forum wojskowym to było, zaznaczam!)
„Gdy z granatu zawleczkę,
wyjmę tak, na chwileczkę,
to by włożyć z powrotem ją, ile mam cza…”

Artur Kozłowski za poruszenie aspektów software’owo-hardware’owych:

Programista, mieszkaniec Krakowa,
software (bajer) na pannie testował,
lecz na próżno się trudził,
hardware mu się nie wzbudził,
bo swej wtyczki nie zupgrade’ował.

Urszula Lewartowicz za propagowanie właściwych technik wyszukiwania internetowego:

Janusz, stary kawaler spod Pszczyny
W sieci szukał do figlów dziewczyny.
Aż poradził mu szwagier
Wybierz te, co są naGie,
Więc znajdował przeważnie Grażyny.

Mirosław Pukacz za zadanie kłamu zadawnionemu przekonaniu, że milczenie zawsze jest złotem:

Polityczny vloger w Jokohamie
Odruchowo gdy mówi, to kłamie.
To są właśnie nawyki
Zawodowej etyki.
Milczy rzadko, bo wtedy ją łamie.

Anna Skorupska za zwrócenie uwagi na dylematy związane z pamięcią w świecie nowoczesnej technologii:

Dyskietka nieśmiała spod Chęcin,
na romans z pendrive’em ma chęci.
Ale sen to daremny,
bo on taki pojemny,
ona kocha zaś bez pamięci…

Barbara Zielińska za nawiązanie do poety Słomczyńskiego:

Gdy zdawao się Klarze w Makao,
że znów Gwidon do gniazdka prze śmiao,
gotów wszcząć z nią potyczkę,
tarmosiła za wtyczkę
i go z sieci wylogowywao!

Nagrodę Specjalną Jury za limeryk piętnujący postawę ustawicznej pogoni oraz za ufundowanie nagród limerycznych w postaci tomików „Rok z limerykami” jej autorstwa otrzymuje Ewa Jowik:

Koń wyścigowy ze wsi Antonin,
co był zwycięzcą niejednej z gonitw,
stracił koncesję,
popadł w depresję…
bo szybki Internet go przegonił.

Natomiast Specjalną Nagrodę Jury za wierność i akcenty lokalne otrzymuje trójmiejski limerykotwórca Bogdan Malach:

Babcia Hela z Gdyni, kontakt ma z Wincentem,
na fejsbuku z nim wymienia myśli święte…
Gdy pomodlą się nawzajem,
babci nic już nie zostaje,
tylko „amen” dać na koniec, czyli „enter”…

Ponadto Jury przyznało sześć wyróżnień za debiut w postaci puzzli autorstwa gdańskiej artystki Magdy Benedy. Laureatami tychże zostali:

Tomasz Adamus za celne spostrzeżenie, że nawet w Internecie nie należy wszystkiego wyrzucać do śmieci:

Rybak, rodem z Kleci,
Znalazł kiedyś w sieci
Piękne flądry.
Lecz niemądry,
Wrzucił link do śmieci.

Grażyna Antas za zwrócenie uwagi na niebezpieczeństwa czyhające z w Internecie:

Janek z Koźla, kiedy żoneczka spała,
szukał w necie zdjęć kobiecego ciała.
Klikał wciąż www,
nagle patrzy, a tu:
myszka żony i jej pupa – niemała!

Hanna Dudelas za nowotorski rym ofii – ifi:

Pewna para brała ślub w Sofii,
w trybie zdalnym Jan przysiągł Zofii.
W zdrowiu i w chorobie,
trwać będzie w każdej dobie.
Dopóki nie rozłączy ich wi-fi.

Rafał Hubaj za poetyckie wyrażenie tęsknoty za realem, tak dziś powszechnej:

Raz majster na Kapitolu
dał popis po alkoholu.
We wskazującym stanie
tynk kładł na każdej ścianie,
w tym również na firewallu.

Janusz Sipkowski za poetyckie ukazanie, że – z drugiej strony – spotkanie z wymarzonym realem nie musi oznaczać spełnienia tęsknot:

Randkując w sieci nestor ze Śremu
Z klikaniem nie miał żadnych problemów.
Gdy zderzył się z realem,
Kliknąć już nie mógł wcale.
I nie pomagał restart systemu.

Paweł Tymirski za propagowanie technologii IT w Polsce B:

Programiści z pewnej wsi
wznoszą toast, zatem gdy
dwaj e-ludzie
piją brudzie,
mówią sobie po IP.

Poza tym Jury postanowiło odnotować wysiłki następujących debiutantów:
Barbary Kozłowskiej,
Krystyny Krzywickiej,
Wiesława Owerczuka,
Jakuba Skuchy,
Karola Wysockiego
oraz Grażyny Stolarskiej-Dukat (którą Jury namawia do niekończenia limeryku po pierwszym wersie: „W Wuhan pan Demia i sprytna pani K.”) oraz przyznać „zachętki” do dalszych prac limerycznych w postaci tomików „Zimowe Limeryki Antydepresyjne 2012 – 2016”

Tradycyjnie organizatorzy dziękują Jury, które jak zwykle ciężko pracowało za „bóg zapłać” oraz fundacji Wspólnota Gdańska, która nie dość, że dostarczyła jurora, to jeszcze przyczyniła się do znacznego wzbogacenia puli nagród.

Z zazdrości i chęci zaistnienia w Protokole nie tylko jako podpisy nieczytelne Jurorzy Marek Ryćko i Bogusław Jackowski ufundowali nagrody w postaci ich najlepiej rozdającej się książki pt. „Gra półsłówek”.

Członkowie Jury Konkursu obecni ciałem:

Bogusław Jackowski [podpis nieczytelny]

Andrzej Stelmasiewicz [podpis nieczytelny]

Bartłomiej Dratkowski [podpis nieczytelny]

Marek Ryćko [podpis nieczytelny]